Hier spelen dromen met m’n slaap,
denken doeners over tijd
en dragen dronkaards
de zwaarte van hun roes

Hier laaft de liefde de leegte,
zwerven zondaars zonder zorgen
en blazen muzikanten
de laatste adem in hun blues

Vannacht geeft de stad zijn ziel prijs
en de wereld rondom vergeet voor even
zijn zorgen voor het bestaan van morgen

Het oude pad werd betreden
en reeds een nieuwe weg
loopt kronkelig
het leven tegemoet

Heuvels en dalen weerspiegelen
het landschap van morgen

Zonder dalen weet men niet
zonder pieken voelt men niet

Maar steeds zal ik trachten
het pad te volgen dat voor me opdoemt
in een mist van liefde
voor morgen