BEWAAKT DE BOMEN…

Woordenaar ecologie, vrijheid 0 Comments

hier bewaakt het bos de bomen
waait de wind de blad’ren nabij

hier wordt de aarde in dromen geboren
verbeeldt de wond’ren van het kind in mij

hier heerst vrede over de velden
schenkt de horizon mij het zicht

hier leest het boek wat jij me vertelde
baar ik voor jou dit gedicht

hier is me het leven lief
is het gras nog groen

hier zijn de dagen ontelbaar
is tijd niet van doen

hier schijnt de lentezon op dolle dagen
waakt de maan bij nacht

hier woont mijn ziel, in lichtheid gedragen
schijn ik, in al m’n pracht

maar zoals een vessel de gedachte ontgroeit,
een vrucht zonder zaad in lente niet bloeit

zo is mijn lichaam slechts drager
van dit lichaam wordt te veel verwacht

de dolle dagen, de mens als uniform dier
ze wanen zich de wereld, maar leven niet hier

daarom zal de gekheid zegevieren
is de aarde in verval

daarom verjagen wij dieren
raast de mens zich in z’n eigen val

daarom leven wij in wanen
worden wij geleefd

daarom zijn idealen tanend
waar macht regeert

want al schijnt de lentezon op dolle dagen
waakt de maan bij nacht

toch werd het bos
in slaap,  in wanen
in alle pracht

door ons stilzwijgend
omgebracht

 

BEKER DES VERBOND

Woordenaar vrijheid 0 Comments

Drink de beker des verbond
en sluit een pact met de sterren
niets zal nog hetzelfde zijn
nu je deze weg betreedt
Nooit meer kijken
altijd zien

Nooit meer horen
altijd luisteren

Nooit meer voelen
altijd zijn

Bewandel de weg zonder eind
zet koers voorbij de horizon

Tijd en ruimte vloeien uit je hand
naar de zee van altijd

Verdrink in deze zee
Neem ze in je op

en splijt hier
tot eeuwigheid

VRIJHEID

Woordenaar vrijheid 0 Comments

Verloren fantasieën spelen op mijn zinnen
waar het leven me de hand reikt

Dromen aan vergeten verlangens
prikkelen hier m’n gemoed

Weg van norm en waarde
voorbij de grens van vrijheid

Vrije tijd doorleven in een zee
van geluk met smaak voor creativiteit

En dan komt men rechter spelen
en pleiten ze van tijd naar stond

Daar reikt plicht me de hand en
trekt me mee naar morgen uit
de wouden van prangend ideaal
wordt ik gezogen naar daar
waar de molen opnieuw walst
de raderen opnieuw draaien
tot het einde slechts begin lijkt
en het rad gesmeerd moet lopen

Vrijheid, reik me de hand
trek me mee naar de zijde
met het langste eind en
bouw meer luchtkastelen