WAAR ZIJN DE GEDICHTEN HEEN

Woordenaar afscheid, liefde, o dierbare poëzie 0 Comments

waar zijn de gedichten heen

woorden die ik als een warm deken
over je lettervragende huid plooide,
ze uitstreek waar je lijf de rijm hoorde

in zinsneden nu elkaar uitmoorden

waar zijn de gedichten heen

zinnen die ik als zingend koor
in je muziekminnend oor blies,
minnekozend, smoorverliefd

met mijn adem nu de gedachte verlies

waar zijn de gedichten heen

vellen papier verspreid over groene velden
letters geluk op bergen bedrukt
en bloemen als ultieme vers geplukt

mijn vers nu geveld, met geweld uitgerukt

waar zijn de gedichten heen

waar zijn de gedichten heen

MOEDER VAN ONZE ZOON

Woordenaar liefde 0 Comments

Hoe jij lief in zijn ogen kijkt
met elk gebaar jouw liefde blijkt
maan en sterren in zijn dagboek schrijft

Hoe jij zacht zijn wereld kneedt
jouw pen in zijn eerste pagina boekdelen spreekt
jouw ogen zijn liefde weet

Hoe jij aanmeert als veilige haven
blikken biedt als liefdesbaken
verzen zingt als levenslied

Zo kijkt hij naar jou
en weet ik telkens weer

waarom ik zoveel van je hou


Papa

VLECHTJES

Woordenaar liefde 0 Comments

vertel me hoe je het doet
het losweken van weken,
maanden, jaren wachten
op dat ene sprankeltje
fijnstof en sterrengeluk

vertel me hoe je het doet
het ontladen van weken,
maanden, jaren kiemen
van onze vrucht, bijna
natuur en sterren geplukt

vertel me hoe je het doet
het vertalen van weken,
maanden, jaren en onze
verwante dubbele regen-
boogverhalen

vertel me wat je voelt
dat wat ik zeg in deze
dicht de dagen dichter-
bij zal dragen of ze hier
onze liefde vlecht

want dan kan de wereld
liefde verbouwen, jouw
ziel in duizend en één
geschenkjes vouwen en
zal ik jou toevertrouwen

hoe jij met mij het beste
vlechtjes maken kan

OVERPEINZING VAN EEN LENTENACHT

Woordenaar betoverende dagen, bodemloze nachten, liefde, seizoenen 0 Comments

Wanneer de zon weer weet wat warmte is
en haar tranen de wereld koelen

Wanneer de dauw het gras doet stralen
en de mist het land bevolkt

Wanneer het pad me leidt naar dageraad
en de eerste vogels fluiten

Dan heeft de nacht weer pracht bewezen
en ben jij het evenwicht
van licht en donker

Dan heeft de nacht weer een verhaal verteld
over de liefde van weleer
en jouw ongerepte natuur

En uitgesponnen in het feestgedruis
besluit het verhaal
dat de liefde nog niet over is
en dat natuur geplukt moet worden